Wystawa "Tajemniczy ręcznik"

W  ubiegłą sobotę udało mi się zobaczyć wystawę ręcznika obrzędowego w muzeum w Bielsku Podlaskim. 
Moje pojawienie się zakłóciło ciszę i spokój panujący w Ratuszu. Pan przegonił mnie po innych salach gdzie obecnie prezentowane są historyczne zdjęcia Bielska i ptaszków. 

W 2012 r. wystawa ręcznika jest już znacznie okrojona i znajdują się na niej tylko egzemplarze będące na stanie muzeum. Wystawiane tkaniny w 2011 r. wróciły już do okolicznych mieszkańców, którzy udostępnili je w trakcie prowadzonej w poprzednim roku inwentaryzacji. Trochę szkoda że nie załapałam się na nie, ale i tak fajnie było pooglądać sobie chociaż tyle na żywo. 
Otrzymałam też informację, że może powstanie jakaś publikacja w tym zakresie. Będę czuwać, bo chętnie bym taką książkę nabyła. Ręczniki zafascynowały mnie o wiele bardziej niż makatki kuchenne.

W zbiorach najwięcej ręczników jest ozdobionych haftem płaskim i one też prezentują się najbardziej efektownie.  

Oczywiście obcykałam wszystkie ręczniki i zaprezentuję wam kilka z nich.

 

 

 

 

 

 

 

Znalazłam też oryginalny ręcznik, którego wzór haftem krzyżykowym dostępny jest na stronce: www.bielskirecznik.pl. Fajne połączenie czerwieni i szarości.

 

IV edycja Ogólnopolskiej Wystawy Rękodzieła Artystycznego „Z nici Ariadny” - otwarcie

Wernisaż 10 maja 2012 r.

Wystawa czynna do 2 września 2012 r.

Centralne Muzeum Włókiennictwa

Łódź, ul. Piotrowska 282

Na wystawę zakwalifikowano 336 prac (z 419 nadesłanych) – 126 autorów (ze 130).

Wśród nadesłanych prac:

- 161 wykonanych zostało w technice haftu krzyżykowego i półkrzyżykowego,

- 112 w technice koronki szydełkowej,

- 38 prac koronki czółenkowej – frywolitce,

- po kilka w technice koronki klockowej, haftu płaskiego, angielskiego, hardanger, filetu, mereżki i dzianiny,

- pojedyncze egzemplarze wykonane w technikach: koronki weneckiej, Janina i haftu ze Schwalm oraz patchworku.

Lista nagrodzonych i zdjęcia z otwarcia na stronie Ariadny

Trochę zdjęć wystawianych prac na stronie: plaster łódzki

Czarna owca w naszym SAL-u

Tak, tak dosłownie w ramach naszej zabawy Ela z bloga "Szczęściem nakryty stół" po moim leciutkim podszepcie stworzyła stado owieczek. Wiadomo, że w takim gronie nie mogło zabraknąć czarnej owcy. 

Mam nadzieję, że nie będziesz miała mi za złe, że zaprezentuję ją u mnie:

Pozostałe wersje w kolorze możecie zobaczyć na ww. stronce. 

Ela bloga prowadzi od niedawna więc zachęcam was do odwiedzin u niej.

Cieszę się strasznie bo myślałam, że raczej takie kwadraciki paluszkowe nie powstaną :).

A może ktoś spróbuje stworzyć paluszkowy kwadracik z elementami zrobionymi na szydełku? Ostatnio takie powstały na spotkaniu kołderkowym (m. in.:  kwiaty w wazonie).

Z przyjemnością obserwuję też na waszych blogach całkiem spory ruch w tej materii. Przypominam, że dla osób które tworzą więcej niż jeden kwadracik dopuściłam na tych samych prawach dodatkową tematykę, czyli samochodziki z filmu "Auta". 

Ja mimo nadal trwającego u mnie marazmu hafciarskiego też wezmę się już ostro do pracy. 

Do końca zostały jeszcze ponad dwa miesiące, więc jest sporo czasu. Dlatego bardzo was zachęcam do przyłączenia się do naszego szacownego grona (obecnie 32 osoby): zapisy tu: SAL "Kubuś i przyjaciele".

Jeszcze jedna kwestia: przypominam, że na kwadracikach nie mogą pozostać żadne linie pomocnicze (np.: z ołówka). Proszę pamiętajcie o tym, bo z takim felerem nawet najpiękniejszy hafcik nie trafi na kołderkę.

Puppy and Poppy

Skończyłam drugi hafcik i minęła mi ochota na trzeci (z ptaszkami). Na schemacie jakoś ten motyw podobał mi się najmniej, ale teraz zdecydowanie mimo, że jestem kociarą maczki i psiaczki to mój faworyt. 

Co do wzorku z kociakami to Dandelion to nic innego tylko nasz mniszek lekarski.

Podałyście sporo propozycji do czego je można wykorzystać, ale tylko Violka trafiła, bo w całej masie wymieniła też podkładki. 

Jednak i tak chyba z tego nic nie będzie. Jak tak na nie dziś patrzyłam to doszłam do wniosku, że jednak chyba spróbuję wykombinować coś w stylu woreczka/etui. Tylko jak ja nie lubię tego typy rzeczy szyć :(, jeszcze podumam.

Dane techniczne:

- wzory: Gera! no.34,

 - wielkość pojedynczego hafciku: 8,5 cm / 8,5 cm.

- Aida 16 Rustico Zweigart,

- mulina Ariadna i DMC (kolory trochę pozmieniane).

Ręczniki obrzędowe

Przez przypadek trafiłam na stronę gdzie znajdują się galeria blisko 400 ręczników obrzędowych. 

Zostały one zinwentaryzowane w powiecie bielskim i hajnowskim wg miejsca (poszczególne miejscowości) i czasu ich powstania. 

Niesamowita internetowa baza dla osób zainteresowanych tematem.

Adres strony: "Bielski ręcznik" - galeria

Znajdują się tam też do pobrania wzory:

- koronek: wzorniki_koronka

- haftów krzyżykowych: wzorniki_haft

Informacja z ww. strony:

"Ręcznik obrzędowy należy uznać za jeden z ważniejszych wyznaczników kultury i tradycji mieszkańców gminy Bielsk Podlaski.

Ze swoim niepowtarzalnym zdobnictwem jest reliktem świadczącym o bogactwie naszych terenów i mówiącym o obyczajowości tutejszej ludności. Jeszcze w latach 40, 50 i 60 ubiegłego wieku młode dziewczęta wyszywały do kilku ręczników z przeznaczeniem na posag. Pas samodziałowego lub fabrycznego płótna, nawet do 3 metrów długości, zdobiły haftem krzyżykowym lub płaskim. Do krótszych boków doszywały misternie wykonane koronki szydełkowe o ornamencie kwiatowym lub geometrycznym. Taki ręcznik był przekazywany z pokolenia na pokolenie. Stanowił element obrzędowości rodzinnej, jak i dorocznej mieszkańców gminy. Towarzyszył człowiekowi w jego życiowej drodze - obdarowywano ręcznikiem podczas chrztu nowonarodzone dzieci, był obecny na ślubie i weselu, zdobiono nim święte obrazy - ikony, a na końcu wkładano go do trumny. Ponadto obwiązywano nim przydrożne i cmentarne krzyże. Chcąc zachować ręczniki oraz tradycję jaką w sobie kryją, Fundusz Lokalny na Rzecz Rozwoju Społecznego podjął działania mające na celu ochronę ręcznika obrzędowego na obszarze gminy Bielsk Podlaski. Prowadzone badania są podparte dokumentacją fotograficzną ręczników, haftów i koronek szydełkowych oraz informacjami o ich twórcach i czasie powstania. Uzyskane informacje posłużyły stworzeniu regionalnej bazy danych ręcznika ludowego w gminie Bielsk Podlaski udostępnionej na tej stronie internetowej."

Akacjowy dworek, makatki i ...

Mając na uwadze, że sporo osób zainteresowało się makatkami kuchennymi postanowiłam w ramach promocji własnego regionu przedstawić wam pewną niezwykłą osobę.

Pani Elżbieta Zarzecka, tworzy  zgodnie z jej własnym opisem: "W dobie wszechogarniającej masowej produkcji proponuję wzory pojedyncze lub wykonywane w bardzo krótkich seriach oraz dla koneserów dokładne repliki starych wyrobów, zrobione przy użyciu dawnych technik i na starych, już zabytkowych tkaninach". 

Makatki kuchenne, ręczniki ślubne i wiele innych unikatowych produktów można nabyć w czasie jarmarków w Białymstoku oraz w sezonie letnim także w sklepiku stacjonarnym w Galerii w Białostockim muzeum Wsi (skansen w Jurowcach). Jeśli jednak nie zawitacie w moje strony to małe co nieco możecie zakupić na stronie: "Akacjowy dworek"

Przykładowe wyroby (zdjęcia z ww. strony internetowej).

Makatki:

Na ślub:

Torba z haftem wełną:

Prawda, że fajne :), na taką torbę już się trochę czaję ale w końcu jakąś na zakupy kupię.

A teraz coś raczej średniej jakości. W swoich zbiorach domowych  nie zachowały mi się babcine makatki, ale skoro jestem w tym temacie to pokażę wam dwie holenderskie jakie posiadam (wygrzebane kiedyś w ciucholandzie):

Są raczej dość okropne, ale są :D. Większa służy mi do zakrywania igieł na organizerach przed uroczą dwulatką.

Na koniec dziękuję Tinie jeszcze raz za kolejną niespodziankę, niezwykła z ciebie osóbka :D

Jakiś czas temu udało mi się też wygrać w Art shaker by Monique  3 bransoletki, dziękuję Moniko:

i to już naprawdę koniec.

Książka z szyciem w tle... - "Krawcowa z Madrytu" Maria Duenas

Tomisko grube, ładna okładka i interesujący tytuł, pomyślałam więc, że może być całkiem fajna. 

Niestety na początku podchodziłam do tej książki parę razy i myślałam, że dam już sobie spokój. Niby dobrze się czytało, ale opowieść trochę banalna, dziejąca się jakby obok i wcale mnie nie wciągnęła. Działo się i nie działo, trochę niedomówień, dużo szczęśliwych zbiegów okoliczności, po prostu fartowna dziewucha. 

W skrócie początek wyglądał tak: Madryt w przededniu wojny domowej, młoda naiwna dziewczyna, fatalne zauroczenie, zdrada i duże kłopoty już w Maroku. Teoretycznie wszystko fajnie, ale dopiero około setnej strony (jest 600) coś się ruszyło i skłoniło mnie do dalszego czytania tj.: mały handelek bronią (akcja niezła), początek interesu krawieckiego (sukces), kontakty z ludźmi coś znaczącymi w owych czasach, początek współpracy z wywiadem i powrót do Madrytu... takie tam. 

Ciekawym spinającym wszystko wątkiem były oczywiście umiejętności krawieckie głównej bohaterki, które pozwoliły jej osiągnąć sukces.

Dla mnie nie jest to powieść specjalnie powalająca. Autorka chciała chyba w swoim debiucie zbyt dużo srok złapać za ogon i trochę jej umknęło, ale ogólnie mogę ją polecić jako dobre letnie czytadło.